Ik wil gebruikmaken van:

Om van het Huisartsen Informatie Portaal gebruik te kunnen maken, wordt u naar een andere omgeving doorverwezen; klik op inloggen om direct naar deze omgeving te gaan. Op onze website vindt u ook  informatie over het HIP.

Om van het GHZNetwerk gebruik te kunnen maken, wordt u naar een andere omgeving doorverwezen.
Op onze website vindt u ook informatie over inloggen op het GHZNetwerk.

Om van Babybeeld gebruik te kunnen maken, wordt u naar een andere omgeving doorverwezen; klik op inloggen om direct naar deze omgeving te gaan.
Op onze website vindt u ook informatie over Babybeeld

Om gebruik te maken van 'Mijn GHZ vragen' wordt u naar een andere omgeving doorverwezen; klik op inloggen om direct naar deze omgeving te gaan. Op onze website vindt u ook informatie over Mijn GHZ vragen. 

Om gebruik te maken van onze sollicitatiewebsite wordt u naar een andere omgeving doorverwezen; klik op inloggen om direct naar de sollicitatie-omgeving te gaan. Op onze website vindt u ook informatie over de sollicitatieprocedure bij het GHZ. 

Vraagteken 

Blog Bijles

Blogger Yvonne Balvers
Y. Balvers
08-01-2018

Het gaat niet zo goed met mijn zoon op school. Hij durft zijn docenten niet om extra uitleg te vragen als hij iets niet snapt. De onvoldoendes vliegen ons om de oren voor met name Duits en Frans. Hij doet zijn best maar met name de grammatica is voor hem onbegrijpelijk terrein. Ik heb een bijlesser in dienst genomen die nu wekelijks met hem oefent.

Ik zeg hem dat ik niet snap waarom hij zijn docenten niet aanpreekt. Zij zijn er toch voor om dingen twee of zelfs drie of vier keer uit te leggen? Van vragen wordt je wijzer…een domme vraag bestaat niet…ze eten je niet op hoor, die docenten… Ach, u weet vast nog wel zo'n opmerking te verzinnen.

Maar eigenlijk snap ik het wél. Ik heb geen docenten meer maar wel volop artsen. Zij weten veel van de aandoening die ik heb, ik zou ze alles kunnen vragen maar soms doe ik dat niet. Dan zeg ik enkel dat het wel goed gaat, en laat ik de vraag waarom ik ergens pijn heb toch maar achterwege. Ik knik als er een bloedwaarde wordt genoemd die ik eigenlijk niet kan plaatsen. Waarom doe ik dat? Wil ik niet voor dom versleten worden? Wil ik soms liever mijn kop in het zand steken dan dat ik mij verdiep in de details van mijn aandoening? Het antwoord op deze laatste vragen is 'ja', vrees ik.

Die artsen weten dan wel veel van mijn ziekte maar ik ben degene die er mee moet zien te leven. Ondanks jarenlange ervaring met reuma valt er aan mijn leven met die reuma nog steeds veel te verbeteren. In mijn eigen belang. Ik loop mezelf nog steeds af en toe voorbij met meer pijn en extreme vermoeidheid tot gevolg. En in gesprek met mijn reumatoloog laat ik soms pijn of last onbenoemd omdat ik die reuma liever negeer. Het is een hele klus een goede patiënt te zijn. Ik krijg er geen punt voor als ik vaardigheden opdoe, zoals mijn zoon voor Frans of Duits. Maar ik krijg er wel een betere behandeling van. En ik heb meer door wat mijn aandoening met me doet.

Net als voor Frans of Duits kun je bijles volgen voor 'patiënt-zijn'. Er zijn boeken over, je kunt medepatiënten eens vragen hoe die het doen en er is binnenkort, op 22 februari, zelfs een symposium over 'de power patient' in het GHZ. Ik ga mezelf maar eens bijles geven op dat symposium.

Bij de zoon gaan de punten trouwens de goede kant op.

NB: meer informatie over het programma van het symposium

Blogger Yvonne Balvers
Over de auteur
Y. Balvers
Yvonne Balvers woont in Gouda en heeft sinds haar 10 jaar Reumatoïde Artritis. Zij is opgegroeid in Kaatsheuvel, is als socioloog opgeleid in Tilburg en werkzaam geweest aan de Universiteit Leiden als secretaresse van een instituut voor oorlogs-en vredesvraagstukken. Momenteel werkt zij niet vanwege haar aandoening. In 1993 is zij met haar man naar Gouda verhuisd. Yvonne doet vrijwilligerswerk bij de Reumavereniging Gouda, bij het Reumafonds (voorzitter Patientenadviesraad) en bij Health Base (lid redactieraad bijsluiters). Sinds 2009 schrijft zij een column voor ReumaMagazine. Daarnaast tekent zij graag en zij doet aan keramiek. Omdat zij al op jonge leeftijd reuma kreeg loopt deze ziekte als een rode draad door haar leven en legt het beperkingen op. Niettemin zoekt Yvonne daarbij steeds naar wat wél mogelijk is. Sinds oktober 2017 schrijft Yvonne een maandelijkse blog vanuit haar persoonlijke ervaringen met het Groene Hart Ziekenhuis.
Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om uw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Klik op "Akkoord" als u akkoord gaat met dit gebruik van cookies,  klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om uw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Klik op "Akkoord" als u akkoord gaat met dit gebruik van cookies,  klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.