Ik wil gebruikmaken van:

Om van het Huisartsen Informatie Portaal gebruik te kunnen maken, wordt u naar een andere omgeving doorverwezen; klik op inloggen om direct naar deze omgeving te gaan. Op onze website vindt u ook  informatie over het HIP.

Om van het GHZNetwerk gebruik te kunnen maken, wordt u naar een andere omgeving doorverwezen.
Op onze website vindt u ook informatie over inloggen op het GHZNetwerk.

Om van Babybeeld gebruik te kunnen maken, wordt u naar een andere omgeving doorverwezen; klik op inloggen om direct naar deze omgeving te gaan.
Op onze website vindt u ook informatie over Babybeeld

Om gebruik te maken van 'Mijn GHZ vragen' wordt u naar een andere omgeving doorverwezen; klik op inloggen om direct naar deze omgeving te gaan. Op onze website vindt u ook informatie over Mijn GHZ vragen. 

Om gebruik te maken van onze sollicitatiewebsite wordt u naar een andere omgeving doorverwezen; klik op inloggen om direct naar de sollicitatie-omgeving te gaan. Op onze website vindt u ook informatie over de sollicitatieprocedure bij het GHZ. 

Soep Met Stokjes 

Blog Hulpmiddel

Blogger Yvonne Balvers
Y. Balvers
10-09-2018

Op een zonnige woensdag stond ik op de Goudse curiosamarkt bij een kraampje te kijken. Een andere bezoeker was in gesprek met de kraamhouder. Ik luisterde niet, maar hoorde toch wat er werd gezegd. "Weet je wat het is, scootmobielgebruikers zijn lui en dik", hoorde ik.

Ik kon het niet laten. Ik mengde me in het gesprek met de opmerking: "Ik gebruik er ook een, hoor". En ik vind mezelf lui noch dik, maar dat zei ik niet. Wat ik wel zei is dat ik mijn scootmobiel vlakbij had geparkeerd en daarom lekker even over de markt kon wandelen, ondanks mijn beperkte loopvermogen. Zo'n vervoermiddel waarmee je dicht bij je doel kunt komen, is ontzettend fijn. Er volgden wat verontschuldigingen, de sfeer bleef prettig, we wensten elkaar een goede dag en ik ging kijken bij een volgend kraampje.

Wel jammer dat zo'n scootmobiel tot rare oordelen over gebruikers leidt. Het ding is immers niet meer dan een hulpmiddel. We hebben allemaal een huis vol hulpmiddelen. De lepel die je gebruikt om je soep te eten is gewoon een hulpmiddel, want met je handen wordt het een kliederboel. Pas als iemand een hulpmiddel gebruikt vanwege een niet-alledaagse beperking, veroorzaakt door een tijdelijke gebrek, een langdurige ziekte of chronische  aandoening, wordt zo'n hulpmiddel opeens een bron van vooroordelen of bijzondere associaties. Als je in het ziekenhuis ligt, gebruik je volop hulpmiddelen. Krukken, zo'n nachtkastje op wielen met tafelblad, of een stok op wieltjes waar je infuus aan hangt zodat je toch mobiel bent, daar kijkt niemand raar van op. Maar als je weer thuis bent worden dat opeens bijzondere, of rare, zaken.

Een hulpmiddel is echter niet meer dan dat: een manier om iets gedaan te krijgen. Omdat ik niet meer kan fietsen gebruik ik een scootmobiel. Omdat ik zwakke handen heb rijd ik in een auto met automaat. Omdat ik niet goed kan bukken heb ik op elke verdieping in mijn huis zo'n grijper aan een stokje.

De laatste maanden kon ik door mijn pijnlijke rug 's ochtends steeds moeilijker mijn sokken aantrekken. Ik had hulp nodig. In de hulpmiddelenwinkel werd ik netjes te woord gestaan door een dame die me de verschillende modellen sok-aantrekhulpen liet zien.  Tijdens het afrekenen van het luxe model meldde ik vrolijk dat ik me nu in minder moeilijke bochten hoefde te wringen om mijn sokken aan te krijgen. En toen gebeurde er plotseling wat raars. De dame trok haar gezicht meteen in de uitdrukking: "Goh, wat erg voor u". Had ze aanvankelijk gedacht dat ik 'm voor een ander kwam kopen? Ik veranderde voor haar kennelijk opeens van klant met een af te rekenen nuttig product, in een mens dat iets moet kopen waar je kennelijk zielig voor moet zijn om het nodig te hebben. Maar een hulpmiddel is juist zo fijn! Ik ben helemaal fan van mijn nieuwe sokken-aantrekker. Gewoon, hup, mijn sokken aan, daarna mijn orthopedische schoenen en dan de scootmobiel uit de schuur rijden voor een mooie, nieuwe actieve dag.

Trouwens...heel slank ben ik niet maar ik heb een keurig maatje 42.

Blogger Yvonne Balvers
Over de auteur
Y. Balvers
Yvonne Balvers woont in Gouda en heeft sinds haar 10 jaar Reumatoïde Artritis. Zij is opgegroeid in Kaatsheuvel, is als socioloog opgeleid in Tilburg en werkzaam geweest aan de Universiteit Leiden als secretaresse van een instituut voor oorlogs-en vredesvraagstukken. Momenteel werkt zij niet vanwege haar aandoening. In 1993 is zij met haar man naar Gouda verhuisd. Yvonne doet vrijwilligerswerk bij de Reumavereniging Gouda, bij het Reumafonds (voorzitter Patientenadviesraad) en bij Health Base (lid redactieraad bijsluiters). Sinds 2009 schrijft zij een column voor ReumaMagazine. Daarnaast tekent zij graag en zij doet aan keramiek. Omdat zij al op jonge leeftijd reuma kreeg loopt deze ziekte als een rode draad door haar leven en legt het beperkingen op. Niettemin zoekt Yvonne daarbij steeds naar wat wél mogelijk is. Sinds oktober 2017 schrijft Yvonne een maandelijkse blog vanuit haar persoonlijke ervaringen met het Groene Hart Ziekenhuis.
Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om uw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Klik op "Akkoord" als u akkoord gaat met dit gebruik van cookies,  klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.

Deze website maakt gebruik van geanonimiseerde cookies om uw gebruikservaring te optimaliseren en voor de analyse van onze website. Bij het tonen en afspelen van YouTube video's worden cookies van derden geplaatst. Klik op "Akkoord" als u akkoord gaat met dit gebruik van cookies,  klik op "Aanpassen" voor meer informatie en om zelf te bepalen welke cookies deze website plaatst.