Informatie voor ouders over Post Mortem diagnostiek

Informatie voor ouders over Post Mortem diagnostiek Onderzoek na overlijden

Het overlijden van je baby is, hoe lang de zwangerschap ook duurde, een enorme schok.

Het is één van de meest ingrijpende verliezen die een mens kan meemaken.

Kort na het overlijden is het heel moeilijk om beslissingen te nemen. Toch vragen wij je om na te denken over onderzoek naar de oorzaak van het overlijden. Dat is niet gemakkelijk, maar het kan belangrijk zijn.

Belangrijke punten:

• Post Mortem diagnostiek is onderzoek na het overlijden.
• Artsen onderzoeken waaraan je baby is overleden.
• Het onderzoek kan duidelijkheid geven over de oorzaak van het overlijden.
• Soms wordt een oorzaak gevonden, soms niet.
• De uitkomst kan helpen bij het verwerken van het verlies.
• De informatie kan ook belangrijk zijn voor een volgende zwangerschap.

Het onderzoek bij baby’s en kinderen gebeurt op dezelfde manier als bij volwassenen.

Bij baby’s en kinderen neemt de arts vaker een klein stukje weefsel af voor DNA-onderzoek. DNA-onderzoek bekijkt het erfelijk materiaal. Dit kan helpen om te bepalen of er bij een volgende zwangerschap kans is op herhaling.

Onderzoek naar de oorzaak van overlijden noemen we een obductie. Dit heet ook wel een inwendig onderzoek na overlijden.

Veel mensen weten niet precies wat een obductie inhoudt. De vraag om toestemming te geven komt bovendien op een moeilijk moment. De bevalling is nog maar kort geleden. Het verdriet om je baby is groot.

Veel ouders vinden het idee dat er in hun baby wordt gesneden erg moeilijk. Daarom leggen wij duidelijk uit wat er gebeurt tijdens een obductie. Ook vertellen wij welke keuzes je hebt.

Een obductie kan niet plaatsvinden in het Groene Hart Ziekenhuis (GHZ).

Je baby wordt overgebracht naar het Franciscus Gasthuis in Rotterdam of naar het LUMC in Leiden.

Na het onderzoek wordt je baby weer teruggebracht naar het GHZ, als je geen afstand hebt gedaan van jouw baby.

De arts die het onderzoek uitvoert heet een patholoog.

De patholoog onderzoekt het hele lichaam van je baby.

De arts:

• bekijkt de buitenkant en binnenkant van het lichaam zorgvuldig;
• weegt en meet je baby;
• maakt foto’s;
• opent het lichaam;
• onderzoekt alle organen apart.

Van elk orgaan neemt de arts een klein stukje weefsel af. Dit onderzoekt hij onder de microscoop. Sommige afwijkingen zijn namelijk niet met het blote oog te zien.

Daarna plaatst de arts alle organen (behalve de kleine stukjes weefsel) terug in het lichaam. Vervolgens sluit hij het lichaam met hechtingen.

Deze hechtingen blijven zichtbaar, maar je kunt ze bedekken met kleding.

De hersenen kunnen niet meteen onderzocht worden. De arts moet de hersenen eerst 6 tot 8 weken in een speciale vloeistof bewaren. Dit heet fixeren.

Daarom plaatst de arts de hersenen niet terug in het lichaam. Jouw baby wordt dan zonder hersenen begraven of gecremeerd.

De hechting op het hoofd kun je bedekken met bijvoorbeeld een mutsje.

Wil je dit niet? Dan kan je kiezen voor een lichaamsobductie zonder onderzoek van de hersenen.

Bij baby’s moeten organen soms langer bewaard blijven. De organen zijn klein. Daarom moet de arts ze soms in hun geheel onder de microscoop onderzoeken.

Aangeboren afwijkingen (afwijkingen bij de geboorte) zijn bij baby’s vaak ingewikkeld. Daarom is uitgebreider onderzoek nodig. Dat kost tijd.

Hierdoor is het soms niet mogelijk om de organen meteen mee te begraven of te cremeren.

Het ziekenhuis zorgt er dan voor dat het weefsel en de organen pas worden gecremeerd als het onderzoek klaar is.

Wil je dit anders? Bespreek dit dan met de arts.

Een obductie kan belangrijke informatie geven over:

• een ziekte;
• een lichamelijke afwijking;
• een erfelijke aandoening.

Bij baby’s die laat in de zwangerschap zijn overleden, komt het vaak voor dat er een probleem is met de placenta (moederkoek).

Wil je geen obductie van je baby? Dan kun je er ook voor kiezen om alleen de placenta te laten onderzoeken.

Het is belangrijk om te weten dat er soms geen duidelijke oorzaak wordt gevonden.

Bij radiologisch onderzoek maakt de arts een scan van je baby. Dit heet ook wel beeldvormend onderzoek.

Dit kan een MRI-scan of een CT-scan zijn.

De scan laat het lichaam van binnen zien. De organen worden duidelijk zichtbaar. Ook delen die bij een obductie minder goed onderzocht worden, zoals:

• botten;
• gezicht;
• armen;
• benen.

De afdeling Medische Beeldvorming in het GHZ voert dit onderzoek uit.

Obductie, onderzoek van de placenta en radiologisch onderzoek kunnen helpen om antwoorden te krijgen op vragen na het verlies van jouw baby.

Dit is de laatste mogelijkheid om meer duidelijkheid te krijgen over:

• het leven van je baby;
• een eventuele ziekte;
• de oorzaak van het overlijden.

Veel ouders voelen zich (onterecht) schuldig na het overlijden van hun baby.

Als er een duidelijke oorzaak wordt gevonden, kan dat helpen om deze gevoelens te verminderen.

De informatie op deze pagina is algemeen en geen behandeladvies. Volg altijd de afspraken die u met uw zorgverlener maakt. Vertalingen zijn gemaakt met vertaalsoftware en kunnen fouten bevatten. Het Groene Hart Ziekenhuis is niet aansprakelijk voor schade door mogelijke onjuistheden in deze informatie. Lees hier onze uitgebreide disclaimer.